سعدی زبان حال زندگی امروزی ما را نیز می دانست که گفت: «مال از بهر آسایش عمرست؛ نه عمر از بهر گرد کردن مال. عاقلی را پرسیدند: نیکبخت کیست و بدبخت چیست؟ گفت: نیکبخت آن که #خورد و کشت و بدبخت آن که مُرد و هشت. مکن نماز بر آن هیچ کس که هیچ نکرد//که عمر در سر تحصیل مال کرد و نخورد». (باب هشتم،در آداب صحبت)
******************
زندگی گاهی هیچستان هیچکس هاست؛ خودمان را هم فراموش می کنیم و جز سنگ و آجر و آهن اثری از ما نمی ماند.